16 stycznia 2016

Jak uszyć coś czego na pewno nie będziesz nosić



Dziewczyny  (joulenka,thinkoinggraphic) poleciały ostatnio z dobrymi radami.

Jako, że ja wielu dobrych rad nie mam, a moje szycie jest slow głównie dlatego,
że jestem leniwa i szybko się zniechęcam to mam dla Was inne porady.

Mój przepis na szyciową porażkę - co zrobić żeby uszyć ubranie bez sensu i przyszłości

Kompulsywne szycie - odreagowywanie szyciem - czyli zajęcie się czymkolwiek i szybko w sytuacjach stresowych. Bez zastanawiania się nad niczym, już w trakcie budzi frustrację, bo takie szycie od początku jest skazane na porażkę - jego celem nie jest uszycie fajnego ciucha a zajęcie rąk i myśli czymkolwiek. 

Produkcja masowa - eksploatowanie 1 udanego wykroju w nieskończoność, bez większych zmian. Często wiąże się z powyższym punktem - przy kompulsywnym szyciu taki wykrój sprawdzi się idealnie. Gorzej jeśli jest to 10 bluzka podstawowa - no chyba, że kompletujemy garderobę naprawdę od zera.

Kolor - źle dobrany może zepsuć wszystko. Szyłam dużo rzeczy z jasno szarej dzianiny - niby wszystko było ok, jednak kolor zrobił z każdej rzeczy piżamę. Trochę czasu zajęło mi dojście do tego, dlaczego uszyte przeze mnie ubrania nadają się jedynie na...ścierki.

Materiał / fason - gruby polar plus odszycie z polaru - naprawdę myślałam, że ta cześć będzie się miękko układała? Rozsądne podejście do tej kwestii może uratować sytuację jeszcze na etapie planowania.

Saper - też mylisz się tylko raz wierząc, że wykroje z Burdy nagle zaczną pasować, skoro nigdy tak nie było. Kroisz płaszcz z pięknej wełny bez uszycia modelu próbnego z prześcieradła i tak leży już rok w pudle. Że podobno no risk no fan? Nie sądzę, że sprawdzi się w tym przypadku.

Reanimowanie trupa - wszystkie znaki na ciuchu i w lustrze wskazują na to, że ten związek nie ma sensu. Prujesz, poprawiasz, kombinujesz - nic nie pomaga. Reanimowanie często występuje w następstwie kompulsywnego szycia.


Macie jeszcze jakieś własne, genialne sposoby na to, żeby nic się nie udało?

19 komentarzy:

  1. O tak, co do kompulsywnego szycia się jak najbardziej zgadzam, właśnie kończę rzecz, którą zaczęłam, żeby sobie poprawić nastrój i w końcu psuje mi go nadal ;)

    OdpowiedzUsuń
  2. ha! lubię twój luz, zawsze się uśmieję :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Mam za mało czasu na szycie i zawsze kolejka przy maszynie leży - co wyklucza szycie kompulsywne ale... mam inną zaletę psującą: O jaki ładny wykrój/materiał! Muszę sobie to uszyć - a dopiero po fakcie sprawdzam czy mi pasuje :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Czytam, czytam i aż się głupio poczułam... Wow kompulsywne szycie, reanimowanie trupa. Już się bałam, że na blog medyczno-psychologiczny trafiłam. HE he
    Nie ważne, czy się uda, ważne, że to nieudane szycie uleczyło duszę i ciało

    OdpowiedzUsuń
  5. Na okoliczność kompulsywnego szycia polecam szycie patchworkowych łapek do garów i podobnych gadżetów. Nawet jak nie będzie pasować do wystroju kuchni, to zawsze przydadzą się jako podkładki do garów, a potem do wyrzucenia bez żalu. ;>

    OdpowiedzUsuń
  6. Kompulsywne szycie, chyba takiego nie mam. Nie ruszam rzeczy, gdy jestem rozkojarzona - bo źle wychodzą. Są dni, że trzeźwo nie myślę. Ale gdy muszę, to wyłączam się i pilnuję tylko szycia. Ale zdarzają mi się wpadki doboru koloru w materiale :)Nieraz każę sobie przybliżyć materiał do okna, bo światło lubi je zmienić także.

    OdpowiedzUsuń
  7. Z praktyki dodałabym jeszcze uleganie podczas szycia namowom przyjezdnego wujka do próbowania samorobnych nalewek- to nigdy nie wróży nic dobrego :D

    OdpowiedzUsuń
  8. A książek nie chciałabyś pisać? Czyta się świetnie, nawet mój mąż się uśmiał :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Haha skoro każdy może to może i ja też ;)

      Usuń
  9. No to mamy trzecią część trylogii. Pierwsze dwa tomy napisały Joasia i Julia:)Ja się często łapię na saperce bo nie chce mi się szyć modeli próbnych. Ale za to dokładnie mierzę i "przymierzam" papierową formę.Chociaż tyle :)

    OdpowiedzUsuń
  10. Święta prawda. Przerabiałam nie raz, nie dwa...

    OdpowiedzUsuń
  11. Ja mam jeszcze jeden sposób :) poprosić kogoś o zdjęcie miary - z życia wzięte :)

    Fajny post :)

    OdpowiedzUsuń
  12. Jak źle skroisz myśląc, że może jednak jak się uszyje będzie pasować jest zgubne. Szyjesz namęczysz się a tu lipa. Od początku wszystko jest ważne.

    OdpowiedzUsuń
  13. Hi, hi, bardzo celne przemyślenia.

    Dodałabym do listy kompulsywne kupowanie tkanin - nie kupuj na zapas planując w głowie wymyślne kreacje, jakie z nich powstaną. I tak zaraz zapomnisz, co miało powstać z każdej z tych tkanin. Jak już zechcesz coś uszyć, w zapasach nie znajdziesz nic, co by na ten ciuch pasowało i musisz zrobić kolejne zakupy.

    OdpowiedzUsuń
  14. Ooo jakbym widziała u siebie szycie kompulsywne i niedopasowanie tkaniny do fasonu, a co idzie za tym reanimowanie trupa za jakiś czas ;)
    A zapomniałabym - Kasiadj pisze - kompulsywne kupowanie tkanin na zapas. Ale tylko dlatego, że na pewno potem już nic takiego fajnego mi się nie trafi ;)

    OdpowiedzUsuń
  15. Idealne podsumowanie :)))))) Ja bym dodała od siebie jeszcze punkt - rozpocząć szycie i odłożyć do nieskończone na dno szafy, z nadzieję że jutro (!) się wyciągnie i dokończy. To mój największy problem... nie kończenie.......

    OdpowiedzUsuń